Pismo religijno-społeczne poświęcone polskiemu
      ewangelicyzmowi i ekumenii

 Wyznanie z Belharu

 

W 1986 r. – jeszcze w czasach apartheidu – Holenderski Reformowany Kościół Misyjny w Republice Południowej Afryki przyjął „Wyznanie z Belharu”. To dokument będący wyznaniem wiary chrześcijańskiej, w którym podkreślono pojednanie w Chrystusie i jedność Kościoła oraz odrzucono „wszelkie nauczanie, które (…) sankcjonuje w imieniu Ewangelii czy woli Bożej wymuszony podział ludzi ze względu na rasę czy kolor skóry”. Wyrażona została również wiara, że Bóg „chce przynieść ludziom sprawiedliwość i prawdziwy pokój; że w świecie pełnym niesprawiedliwości i wrogości jest w szczególny sposób Bogiem potrzebujących, biednych i uciśnionych i że powołuje swój Kościół, by w tym za nim szedł”.

„Wyznanie z Belharu” wyraziło zdecydowany sprzeciw wobec rasistowskiego systemu segregacji i niesprawiedliwości społecznej. Stało się podstawą wyznaniową dla Jednoczącego Kościoła Reformowanego w RPA, utworzonego w 1994 r. W kolejnych latach zostało przyjęte również przez Kościoły reformowane w innych krajach (Namibia, Belgia, USA), co pokazuje, że mimo iż zostało sformułowane w konkretnej sytuacji społecznej, to jego treść jest uniwersalna. Szczególnie obecnie, gdy nierówności i wyzysk są wciąż palącym problemem świata, a uprzedzenia rasowe nierzadko dają o sobie znać na różnych płaszczyznach życia wielu społeczeństw.

W JEDNOCIE nr 2/2019 publikujemy przekład tego dokumentu. Zachęcamy do lektury.

 

Czytaj: Wyznanie z Belharu